HTTP 200 OK
Allow: GET, HEAD, OPTIONS
Content-Type: application/json
Vary: Accept
{
"count": 455,
"next": null,
"previous": "http://www.astro4edu.org/oae-api/diagrams/?page=4",
"results": [
{
"diagram_label": "Leo Constellation Map",
"diagram_slug": "uc91Hc319213",
"diagram_title": "Löwe-Sternbildkarte",
"glossary_terms": [
15,
50,
66,
78,
92,
99,
119,
172,
286,
330,
391,
432,
486
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "Das Tierkreissternbild Löwe und die umliegenden Sternbilder. Von oben nach unten und im Uhrzeigersinn sind dies Kleiner Löwe, Krebs, Sextant, Wasserschlange, Becher, Jungfrau und Großer Wagen. Der hellste Stern in Löwe, Regulus, liegt fast genau auf der Ekliptik (hier als blaue Linie dargestellt): dem Weg, den die Sonne im Laufe eines Jahres über den Himmel zu nehmen scheint. Die Sonne verbringt den Zeitraum von Mitte August bis Mitte September im Löwen. Die anderen Planeten des Sonnensystems sind oft im Löwen zu finden.\r\n\r\nDer Löwe erstreckt sich über den Himmelsäquator, so dass ein Teil des Sternbilds zu einem bestimmten Zeitpunkt im Laufe des Jahres von der gesamten Erde aus sichtbar ist, wobei ein Teil des Sternbilds in den arktischen und antarktischen Regionen der Welt verdeckt ist. Am besten ist Löwe abends im Frühling auf der Nordhalbkugel und im Herbst auf der Südhalbkugel zu sehen.\r\n\r\nIm Löwen sind mehrere Objekte zu sehen, darunter M65 und M66 - zwei Galaxien des Leo-Tripletts, eines Trios von Galaxien, zu dem auch NGC 3628 gehört, die hier nicht aufgeführt ist. Darüber hinaus sind M96, eine Spiralgalaxie, die mit einem kleinen Teleskop als unscharfes Objekt zu sehen ist, und Messier 105, eine elliptische Galaxie. Jedes dieser Objekte ist auf der Karte als rote Ellipse eingezeichnet.\r\n\r\nDie y-Achse dieses Diagramms ist in Deklinationsgraden mit Norden nach oben und die x-Achse in Stunden der Rektaszension mit Osten nach links. Die Größe der hier markierten Sterne bezieht sich auf die scheinbare Helligkeit des Sterns. Je größer die Punkte, desto heller scheint die Sterne die sie darstellen. Die griechischen Buchstaben kennzeichnen die hellsten Sterne des Sternbildes. Diese sind nach ihrer Helligkeit geordnet, wobei der hellste Stern mit Alpha, der zweithellste mit Beta usw. bezeichnet wird, obwohl diese Reihenfolge nicht immer genau eingehalten wird. Die gepunkteten Begrenzungslinien markieren die von der IAU festgelegten Grenzen der Sternbilder, und die durchgezogenen grünen Linien markieren eine der üblichen Formen, die zur Darstellung der Sternbilder verwendet werden. Weder die Sternbildgrenzen, noch die Linie, die die Ekliptik markiert, noch die Linien, die die Sterne verbinden, erscheinen so am Himmel.",
"alt_text": "Der Löwe sieht aus wie ein Löwe, der auf der Ekliptik (die von ESO nach WNW verläuft) steht und dessen Nase nach Nordwesten zeigt.",
"credit_text": "Angepasst vom IAU Office of Astronomy for Education nach dem Original von IAU/Sky & Telescope",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "de",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/leo-constellation-map_de.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/leo-constellation-map_de.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/de/resources/diagram/uc91Hc319213/"
},
{
"diagram_label": "Puppis Constellation Map",
"diagram_slug": "mm77SA28bU24",
"diagram_title": "Hinterdeck des Schiffes-Sternbildkarte",
"glossary_terms": [
15,
50,
66,
78,
286
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "Das Sternbild Hinterdeck des Schiffs mit seinen hellen Sternen und den umliegenden Sternbildern. Puppis ist im Uhrzeigersinn von oben aus gehend umgeben von Einhorn, Großer Hund, Taube, Maler, Kiel des Schiffes, Schiffssegel, Schiffskompass und Wasserschlange.\r\n\r\nDa das Hinterdeck des Schiffs ein südliches Sternbild ist, ist das gesamte Sternbild zu einem bestimmten Zeitpunkt im Laufe des Jahres von der gesamten südlichen Hemisphäre aus sichtbar. Das gesamte Sternbild ist auch in den äquatorialen und einigen gemäßigten Regionen der nördlichen Hemisphäre zu sehen, wobei Teile des Sternbilds in allen außer den arktischsten Regionen sichtbar sind. Das Hinterdeck des Schiffes ist am besten in den Abendstunden im Winter auf der Nordhalbkugel und im Sommer auf der Südhalbkugel zu sehen.\r\n\r\nDie offenen Sternhaufen M46, M93 und NGC 2477 liegen im Hinterdeck des Schiffes und sind hier mit gelben Kreisen markiert. Der Kugelsternhaufen M47 liegt ebenfalls im Hinterdeck des Schiffes und ist hier mit einem gelben Kreis mit darüberliegendem Kreuz gekennzeichnet.\r\n\r\nDie y-Achse dieses Diagramms ist in Deklinationsgraden mit Norden nach oben und die x-Achse ist in Rektaszensionsstunden mit Osten nach links. Die Größe der hier markierten Sterne bezieht sich auf die scheinbare Helligkeit des Sterns. Je größer die Punkte, desto heller scheinen die Sterne die sie darstellen. Die griechischen Buchstaben kennzeichnen die hellsten Sterne des Sternbildes. Diese sind nach Helligkeit geordnet, wobei der hellste Stern mit Alpha, der zweithellste mit Beta usw. bezeichnet wird, obwohl diese Reihenfolge nicht immer genau eingehalten wird. Das Hinterdeck des Schiffs war früher zusammen mit Schiffssegel und Schiffskiel Teil des größeren Sternbilds Schiff Argo. Da die Buchstabenbezeichnungen für die Sterne vor dieser Aufteilung geschaffen wurden, sind die griechischen Buchstabenbezeichnungen jetzt zwischen den drei Sternbildern aufgeteilt, wobei die Sterne des Hinterdeck des Schiffes mit den Bezeichnungen Epsilon und Zeta, aber nicht Alpha, Beta, Gamma oder Delta hat. Die gepunkteten Begrenzungslinien markieren die von der IAU festgelegten Grenzen der Sternbilder, und die durchgezogenen grünen Linien markieren eine der üblichen Formen, die zur Darstellung der Sternbilder verwendet werden. Weder die Sternbildgrenzen noch die Linien, die die Sterne miteinander verbinden, sind am Himmel sichtbar.",
"alt_text": "Hinterdeck des Schiffes scheint den hinteren Teil eines großen Segelschiffes zu bilden, während Schiffskiel und -segel den Rest des Schiffes bilden",
"credit_text": "Angepasst vom IAU Office of Astronomy for Education nach dem Original der IAU und Sky & Telescope",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "de",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/puppis-constellation-map_de.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/puppis-constellation-map_de.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/de/resources/diagram/mm77SA28bU24/"
},
{
"diagram_label": "Sculptor Constellation Map",
"diagram_slug": "ZO82p521KX42",
"diagram_title": "Carte de la constellation du Sculpteur",
"glossary_terms": [
15,
50,
66,
78,
164,
286,
330
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "La constellation du Sculpteur avec ses étoiles les plus brillantes et les constellations environnantes. Sculptor est entourée de (dans le sens des aiguilles d'une montre à partir du haut) : Baleine, Verseau, Poisson Austral, Grue, Phoenix et Fornax.\r\n\r\nLe Sculpteur est une constellation méridionale et, par conséquent, l'ensemble de la constellation est visible à un moment donné de l'année dans tout l'hémisphère sud. Elle est également visible dans les régions équatoriales et la plupart des régions tempérées de l'hémisphère nord. Certaines parties de la constellation sont également visibles dans les autres régions tempérées du nord. Le Sculpteur est plus facile à observer le soir, à la fin de l'automne de l'hémisphère nord et à la fin du printemps de l'hémisphère sud.\r\n\r\nLa galaxie irrégulière NGC 55 et les galaxies spirales NGC 253 et NGC 300 se trouvent toutes dans le Sculpteur. Elles sont marquées ici par des ellipses rouges.\r\n\r\nL'axe des y de ce diagramme est en degrés de déclinaison avec le nord en haut et l'axe des x est en heures d'ascension droite avec l'est à gauche. La taille des étoiles marquées ici correspond à la magnitude apparente de l'étoile, une mesure de sa luminosité apparente. Les points les plus gros représentent les étoiles les plus brillantes. Les lettres grecques indiquent les étoiles les plus brillantes de la constellation. Elles sont classées par ordre de luminosité, l'étoile la plus brillante étant étiquetée alpha, la deuxième plus brillante bêta, etc., bien que cet ordre ne soit pas toujours respecté à la lettre. Les lignes pointillées marquent les limites des constellations selon l'UAI et les lignes vertes pleines marquent l'une des formes couramment utilisées pour représenter les figures des constellations. Ni les limites des constellations, ni les lignes reliant les étoiles n'apparaissent sur le ciel.",
"alt_text": "Les étoiles du Sculpteur forment un crochet dont la courbe est orientée vers l'ouest.",
"credit_text": "Adapté par le Bureau de l'astronomie pour l'éducation de l'AIU à partir de l'original de l'AIU et de Sky & Telescope.",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "fr",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/sculptor-constellation-map_fr.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/sculptor-constellation-map_fr.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/fr/resources/diagram/ZO82p521KX42/"
},
{
"diagram_label": "Coma Berenices Constellation Map",
"diagram_slug": "gf94TA162L55",
"diagram_title": "Carte de la constellation Chevelure de Bérénice",
"glossary_terms": [
15,
50,
58,
66,
78,
92,
99,
172,
286,
330,
486
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "La constellation Chevelure de Bérénice avec ses étoiles les plus brillantes et les constellations environnantes. La Chevelure de Bérénice est entourée de (dans le sens des aiguilles d'une montre à partir du haut) : les Chiens de chasse, La Grande Ourse, le Lion, la Vierge et le Bouvier. Cette constellation contient relativement peu d'étoiles brillantes.\r\n\r\nLa Chevelure de Bérénice est une constellation septentrionale proche de l'équateur céleste. En tant que telle, la constellation entière est visible à un moment ou à un autre de l'année partout sur Terre, à l'exception des régions les plus antarctiques. La constellation est plus facile à observer le soir à la fin du printemps dans l'hémisphère nord et à la fin de l'automne dans l'hémisphère sud.\r\n\r\nLa Chevelure de Bérénice abrite un grand amas de galaxies connu sous le nom de Super amas de la Chevelure de Bérénice. Cependant, aucune des galaxies de cet amas n'est indiquée sur ce diagramme car elles sont trop peu lumineuses pour être observées avec la plupart des télescopes amateurs. La galaxie elliptique M85 et la galaxie spirale M100 font partie de l'amas de galaxies de la Vierge, plus proche. Elles sont marquées par des ellipses rouges, tout comme les galaxies encore plus proches M64 et NGC 4565, qui sont toutes deux des galaxies spirales. L'amas globulaire M53, marqué ici d'un cercle jaune avec un signe plus superposé, se trouve également dans la Chevelure de Bérénice.\r\n\r\nL'axe des y de ce diagramme est en degrés de déclinaison avec le nord en haut et l'axe des x est en heures d'ascension droite avec l'est à gauche. La taille des étoiles marquées ici correspond à la magnitude apparente de l'étoile, une mesure de sa luminosité apparente. Les points les plus gros représentent les étoiles les plus brillantes. Les lettres grecques indiquent les étoiles les plus brillantes de la constellation. Elles sont classées par ordre de luminosité, l'étoile la plus brillante étant étiquetée alpha, la deuxième plus brillante bêta, etc., bien que cet ordre ne soit pas toujours respecté à la lettre. Les lignes pointillées délimitent les frontières des constellations selon l'UAI et les lignes vertes pleines représentent l'une des formes couramment utilisées pour représenter les figures des constellations. La ligne bleue en bas à droite du diagramme marque l'écliptique. Ni les limites des constellations, ni la ligne marquant l'écliptique, ni les lignes reliant les étoiles n'apparaissent dans le ciel.",
"alt_text": "La Chevelure de Bérénice ressemble à une ligne est-ouest avec une ligne nord-sud partant de son extrémité est.",
"credit_text": "Adapté par le Bureau de l'astronomie pour l'éducation de l'AIU à partir de l'original de l'AIU et de Sky & Telescope.",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "fr",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/coma-berenices-constellation-map_fr.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/coma-berenices-constellation-map_fr.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/fr/resources/diagram/gf94TA162L55/"
},
{
"diagram_label": "Lacerta Constellation Map",
"diagram_slug": "YQ69V022qi60",
"diagram_title": "लेसर्टा तारामण्डल नक्शा",
"glossary_terms": [
15,
50,
56,
66,
78,
286,
466
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "प्रस्तुत चित्र लेसर्टा तारामण्डल यसका चम्किला ताराहरू र वरपरका तारामण्डलहरूको हो। लेसर्टा वरपर (माथिबाट घडीको दिशामा जाँदा): सिफियस, सिग्नस, पेगासस, एन्ड्रोमेडा र क्यासियोपिया छन्। लेसर्टा एक उत्तरी तारामण्डल हो जसले गर्दा यो तारामण्डल उत्तरी गोलार्धमा वर्षको कुनै न कुनै समयमा देखिनै रहन्छ। यो तारामण्डल सिङ्गो रूपमा दक्षिणी गोलार्धको भूमध्यरेखीय क्षेत्रहरूबाट पनि देखिन्छ र यसको केही भागहरू दक्षिणी शीतोष्ण क्षेत्रहरूबाट देखिन्छन्। तर आर्कटिक क्षेत्रहरूबाट यो तारामण्डल ध्रुवीय/ध्रुवपरिक हुन्छ। लेसर्टा उत्तरी गोलार्धमा शरद ऋतु र दक्षिणी गोलार्धमा वसन्त ऋतुको समयमा साँझतिर धेरै राम्रोसँग देखिन्छ। खुला तारा समूह NGC 7243 लेसर्टामा अवस्थित छ, जसलाई यो नक्सामा पहेंलो घेराको चिन्ह लगाइएको छ। यस रेखाचित्रको y-अक्ष डिक्लिनेशनको डिग्रीमा छ जसमा उत्तर माथि छ र x-अक्ष राइट एसेन्सनको घण्टामा छ जसमा पूर्व बायाँतिर छ। यहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "लेसर्टा उत्तर-दक्षिण दिशामा मिलाइएका दुईवटा जोडिएका हीरा आकार जस्तो देखिन्छ जसको तलतिर एउटा सानो पुच्छर फैलिएको छ",
"credit_text": "IAU कार्यालय खगोल विज्ञान शिक्षा द्वारा IAU र Sky & Telescope को मूल संस्करणबाट अनुकूलित",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/lacerta-constellation-map_ne.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/lacerta-constellation-map_ne.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/YQ69V022qi60/"
},
{
"diagram_label": "Canis Minor Constellation Map",
"diagram_slug": "sx35P36xA60",
"diagram_title": "लघु श्वान (केनिस माइनर) तारामण्डलको मानचित्र",
"glossary_terms": [
15,
50,
51,
66,
78,
92,
286
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "यो नक्शा लघु श्वान (केनिस माइनर) तारामण्डल, यसका चम्किला ताराहरू र वरपरका तारामण्डलहरू सहितको रहेको छ। केनिस माइनर वरिपरि (माथिबाट घडीको दिशामा जाँदा): मिथुन, मोनोसेरोस (एकशृङ्ग), हाइड्रा (जल सर्प) र कर्कट तारामण्डलहरू छन्। यो तारामण्डलमा अपेक्षाकृत कम चम्किला ताराहरू छन् तर यसको सबैभन्दा चम्किलो तारा प्रोसीओन भने आकाशको आठौं चम्किलो तारा हो। लघु श्वान (केनिस माइनर) तारामण्डलले खगोलीय भूमध्य रेखा पार गर्छ जसले गर्दा वर्षको कुनै न कुनै समयमा यस तारामण्डलको केही भाग सम्पूर्ण पृथ्वीबाट देख्न सकिन्छ। सम्पूर्ण तारामण्डल आर्कटिक र अन्टार्कटिकका अति चरम क्षेत्रहरू बाहेक सबै ठाउँबाट देख्न सकिन्छ।यस रेखाचित्रको y-अक्ष डिक्लिनेशनको डिग्रीमा छ जसमा उत्तर माथि छ र x-अक्ष राइट एसेन्सनको घण्टामा छ जसमा पूर्व बायाँतिर छ। यहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "लघु श्वान (केनिस माइनर) तारामण्डलको केन्द्रमा रहेको प्रोसीओन तारा बाट उत्तर पश्चिम तर्फ फैलिएको सीधा रेखाको रूपमा देखिन्छ।",
"credit_text": "अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघ (IAU) तथा Sky & Telescope द्वारा मूल रूपमा तयार गरिएको, अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघको खगोल शिक्षा कार्यालयद्वारा अनुकूलित",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/canis-minor-constellation-map_ne.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/canis-minor-constellation-map_ne.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/sx35P36xA60/"
},
{
"diagram_label": "Ursa Major Constellation Map",
"diagram_slug": "hq75BY71AZ88",
"diagram_title": "सप्तर्षि तारामंडल नक्शा",
"glossary_terms": [
15,
39,
50,
56,
66,
78,
172,
256,
286,
330,
429
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "यो नक्शा सप्तर्षि तारामंडल यसका चम्किला ताराहरू र वरपरका तारामंडलहरूको हो। सप्तर्षिलाई (माथिबाट घडीको दिशामा जाँदा) निम्न तारामंडलहरूले घेरेका छन्: ड्राको , क्यामेलोपार्डालिस, लिङ्क्स, लघु सिंह, सिंह, कोमा बेरेनिसेस, केनेस भेनाटिसी र बूटेस। सप्तर्षिलाई अंग्रेजीमा प्रायः बिग डिपर वा प्लाउ भनेर चिनिन्छ। यो प्रमुख उत्तरी तारामंडलको विश्वभरका संस्कृतिहरूबाट विभिन्न प्रकारका नामहरू छन्। जबकि अधिकांश तारामंडल र नक्षत्र समूहहरू असम्बन्धित ताराहरूबाट बनेका हुन्छन् जुन आकाशमा अनियमित रूपमा नजिक देखिन्छन् भने सप्तर्षिका पाँचवटा ताराहरू उर्सा मेजर मुभिङ ग्रुपको भाग हुन्, जुन अन्तरिक्षमा सँगै हिँडिरहेका ताराहरूको समूह हो जुन सम्भवतः ३०० मिलियन वर्ष पहिले एउटै स्थानमा उत्पत्ति भएको थियो। यस चित्रमा बिग डिपरको दाहिने छेउमा रहेका दुईवटा ताराहरूले सूचक ताराहरूको जोडी बनाउँछन् जसलाई उर्सा माइनर तारामंडलमा अवस्थित उत्तरी ध्रुव (पोलारिस) तारा पत्ता लगाउन प्रयोग गर्न सकिन्छ। सप्तर्षि एक उत्तरी तारामंडल हो र उत्तरी र भूमध्यरेखीय क्षेत्रहरूबाट राम्ररी देख्न सकिन्छ भने यसका केही भागहरू दक्षिणी गोलार्धका सबैभन्दा पर को अन्टार्कटिक क्षेत्रका केही भागहरू बाहेक सबै तिरबाट देखिए तापनि दक्षिणी गोलार्धका सबै समशीतोष्ण क्षेत्रहरूले बिग डिपरका सबै भागहरू देख्न सक्दैनन्। यसको विपरीत, यस तारामंडलका धेरै भागहरू आर्कटिक र उत्तरी गोलार्धका धेरै समशीतोष्ण क्षेत्रहरूमा ध्रुवीय परिक्रमा गर्ने (circumpolar) हुन्छन्। सप्तर्षि उत्तरी गोलार्धको वसन्त र दक्षिणी गोलार्धको शरद ऋतुमा साँझमा सबैभन्दा बढी देखिन्छ। यस तारामंडलको उत्तरी भागमा दुईवटा प्रमुख आकाशगंगाहरू देखा पर्छन्, सर्पिल आकाशगंगा (spiral galaxy) M81 र M82, जसको संरचना पृथ्वीबाट अवलोकन गर्न गाह्रो छ किनभने यो किनाराबाट देखिन्छ। दुवैलाई यहाँ रातो अण्डाकारको रूपमा देखाइएको छ।नीहारिका M97 (उल्लू नीहारिका/owl nebula) तारामंडलको बीचमा अवस्थित छ र प्लस चिन्हमा हरियो वृत्त राखेर चिन्ह लगाइएको छ।\r\n\r\nयस रेखाचित्रको y-अक्ष डिक्लिनेशनको डिग्रीमा छ जसमा उत्तर माथि छ र x-अक्ष राइट एसेन्सनको घण्टामा छ जसमा पूर्व बायाँतिर छ। यहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "सप्तर्षि एक डाडुको आकारमा देखिन्छ जसको बीउँटो पूर्वतिर र कचौरा पश्चिमतिर छ। धमिलो ताराहरूका रेखाहरू दक्षिणतिर फैलिएका छन्।",
"credit_text": "अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघ (IAU) तथा Sky & Telescope द्वारा मूल रूपमा तयार गरिएको, अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघको खगोल शिक्षा कार्यालयद्वारा अनुकूलित",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/ursa-major-constellation-map_ne_o4DAFU1.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/ursa-major-constellation-map_ne_YnH7pez.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/hq75BY71AZ88/"
},
{
"diagram_label": "Blackbody Radiation",
"diagram_slug": "8m97bG23XT57",
"diagram_title": "ब्ल्याक बडी रेडिएशन",
"glossary_terms": [
42,
96,
382
],
"categories": [
"Physics"
],
"category_ids": [
16
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [],
"big_ideas_subidea_ids": [],
"caption": "प्रस्तुत ग्राफले विभिन्न तापमानका कृष्ण पिण्डहरूबाट उत्सर्जित विकिरणका वक्रहरू देखाउँछ। x-अक्षले तरंग देखाउँछ र y-अक्षले त्यस कृष्ण पिण्डको सतहको प्रति वर्ग मिटरबाट प्रत्येक तरंगमा प्रति सेकेन्ड उत्सर्जित ऊर्जाको मात्रा देखाउँछ। पिण्ड जति तातो हुन्छ, तरंग त्यति नै छोटो हुन्छ र यसले आफ्नो अधिकतम ऊर्जा उत्सर्जन गर्ने प्रकाश त्यति नै नीलो हुन्छ। यस चित्रमा सबैभन्दा चिसो पिण्डको शिखर रातो प्रकाशमा भए तापनि, अन्य सबै तातो पिण्डहरूले सबैभन्दा चिसो पिण्डभन्दा बढी रातो प्रकाश उत्सर्जन गर्छन्।",
"alt_text": "विकिरण y-अक्षमा र तरंग x-अक्षमा भएका तीनवटा वक्रहरू। चिसा वक्रहरूको शिखर बढी रातो र कम उचाइमा हुन्छ।",
"credit_text": "श्रेय: IAU OAE/Niall Deacon (IAU OAE/निल डिकन)",
"credit_url": null,
"generated_from_github_repository": "astro4edu/blackbody_plots",
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/blackbody-radiation_ne.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/blackbody-radiation_ne.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/8m97bG23XT57/"
},
{
"diagram_label": "Blackbody Radiation - UV Catastrophe",
"diagram_slug": "p90iM23hm85",
"diagram_title": "ब्ल्याक बडी रेडिएशन पराबैंगनी विपत्ति/संकट",
"glossary_terms": [
42,
96,
382
],
"categories": [
"Physics"
],
"category_ids": [
16
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [],
"big_ideas_subidea_ids": [],
"caption": "प्रस्तुत ग्राफले विभिन्न तापमानका कृष्ण पिण्डहरूबाट उत्सर्जित विकिरणका वक्रहरू देखाउँछ। x-अक्षले तरंग देखाउँछ र y-अक्षले त्यस कृष्ण पिण्डको सतहको प्रति वर्ग मिटरबाट प्रत्येक तरंगमा प्रति सेकेन्ड उत्सर्जित ऊर्जाको मात्रा देखाउँछ। पिण्ड जति तातो हुन्छ, तरंग त्यति नै छोटो हुन्छ र यसले आफ्नो अधिकतम ऊर्जा उत्सर्जन गर्ने प्रकाश त्यति नै नीलो हुन्छ। यस चित्रमा सबैभन्दा चिसो पिण्डको शिखर रातो प्रकाशमा भए तापनि, अन्य सबै तातो पिण्डहरूले सबैभन्दा चिसो पिण्डभन्दा बढी रातो प्रकाश उत्सर्जन गर्छन्। थोप्लो रेखाले आधुनिक क्वान्टम मेकानिक्स अघिको शास्त्रीय सिद्धान्तद्वारा भविष्यवाणी गरिएको उत्सर्जित विकिरण देखाउँछ। यो भविष्यवाणी शून्यभन्दा माथिको कुनै पनि कृष्ण पिण्ड तापमानको लागि छोटो तरंगमा अनन्ततातर्फ जान्छ र यसलाई 'पराबैंगनी विपत्ति' भनिएको थियो।",
"alt_text": "विकिरण y-अक्षमा र तरंग x-अक्षमा भएका तीनवटा वक्रहरू। चिसा वक्रहरूको शिखर बढी रातो र कम उचाइमा हुन्छ।",
"credit_text": "श्रेय: IAU OAE/निल डिकन",
"credit_url": null,
"generated_from_github_repository": "astro4edu/blackbody_plots",
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/blackbody-radiation-ultraviolet-catastrophe_ne.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/blackbody-radiation-ultraviolet-catastrophe_ne.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/p90iM23hm85/"
},
{
"diagram_label": "Ursa Major Constellation Map",
"diagram_slug": "hq75BY71AZ88",
"diagram_title": "Carte de la constellation LA GRANDE OURSE",
"glossary_terms": [
15,
39,
50,
56,
66,
78,
172,
256,
286,
330,
429
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "La constellation de la Grande Ourse avec ses étoiles brillantes et les constellations qui l'entourent. La Grande Ourse ou Ursa Major est entourée de (dans le sens des aiguilles d'une montre à partir du haut) : Dragon, Caméléon, Lynx, Petit Lion, Lion, Chevelure de Bérénice, Chiens de Chasse et Bouvier. La Grande Ourse est célèbre pour son astérisme proéminent, souvent connu en anglais sous le nom de Big Dipper ou the Plough (la Grande Ourse ou la Charrue). Cet astérisme nordique proéminent porte une grande variété de noms dans les cultures du monde entier. Alors que la plupart des constellations et des astérismes sont constitués d'étoiles sans rapport les unes avec les autres qui apparaissent au hasard dans le ciel, cinq des étoiles de la Grande Ourse font partie du groupe mobile de la Grande Ourse, un groupe d'étoiles qui se déplacent ensemble dans l'espace et qui se sont probablement formées au même endroit il y a 300 millions d'années. Les deux étoiles situées à l'extrémité droite de la Grande Ourse sur ce diagramme forment une paire d'étoiles indicatrices qui peuvent être utilisées pour localiser Polaris, l'étoile du pôle nord qui se trouve dans la constellation de la Petite Ourse.\r\n\r\nLa Grande Ourse est une constellation septentrionale, visible depuis les régions septentrionales et équatoriales. Certaines parties de la constellation sont visibles depuis toutes les régions de l'hémisphère sud, à l'exception des régions les plus antarctiques, mais toutes les régions tempérées de l'hémisphère sud ne peuvent pas voir l'intégralité de la Grande Ourse. Inversement, la Grande Ourse et une grande partie du reste de la constellation sont circumpolaires dans les régions arctiques et dans de nombreuses régions tempérées de l'hémisphère nord. La Grande Ourse est surtout visible le soir au printemps dans l'hémisphère nord et en automne dans l'hémisphère sud.\r\n\r\nDeux galaxies importantes apparaissent dans la partie nord de cette constellation, la galaxie spirale M81 et M82, une galaxie spirale possible dont la structure est difficile à observer depuis la Terre car elle apparaît sur le bord. Ces deux galaxies sont représentées ici par des ellipses rouges. La nébuleuse planétaire M97 (la nébuleuse du Hibou) se trouve au milieu de la constellation et est marquée par un cercle vert superposé à un symbole plus.\r\n\r\nL'axe des y de ce diagramme est en degrés de déclinaison avec le nord en haut et l'axe des x est en heures d'ascension droite avec l'est à gauche. La taille des étoiles marquées ici correspond à la magnitude apparente de l'étoile, une mesure de sa luminosité apparente. Les points les plus gros représentent les étoiles les plus brillantes. Les lettres grecques indiquent les étoiles les plus brillantes de la constellation. Elles sont classées par ordre de luminosité, l'étoile la plus brillante étant étiquetée alpha, la deuxième plus brillante bêta, etc., bien que cet ordre ne soit pas toujours respecté à la lettre. Les lignes pointillées marquent les limites des constellations selon l'UAI et les lignes vertes pleines marquent l'une des formes couramment utilisées pour représenter les figures des constellations. Ni les limites des constellations, ni les lignes reliant les étoiles n'apparaissent sur le ciel.",
"alt_text": "La Grande Ourse apparaît comme une louche avec le manche à l'est et la coupe à l'ouest. Des lignes d'étoiles plus faibles s'étendent vers le sud.",
"credit_text": "Adapté par le Bureau de l'astronomie pour l'éducation de l'AIU à partir de l'original de l'AIU/Sky & Telescope",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "fr",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/ursa-major-constellation-map_fr.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/ursa-major-constellation-map_fr.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/fr/resources/diagram/hq75BY71AZ88/"
},
{
"diagram_label": "Ophiuchus Constellation Map",
"diagram_slug": "ef73go0hL43",
"diagram_title": "सर्पवाहक (ओफियकस) तारामण्डल नक्शा",
"glossary_terms": [
15,
50,
51,
66,
78,
92,
116,
132,
286,
299,
391,
474
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "ओफियकस तारामण्डल, यसका चम्किला ताराहरू र वरपरका तारामण्डलहरूसँगै। ओफियकस वरिपरि (माथिबाट घडीको दिशामा जाँदा): हर्कुलिस, सर्पेन्स क्यापुट, स्कोर्पियस (वृश्चिक राशि), स्यागिटेरियस (धनुराशि) र सर्पेन्स काउडा छन्। ओफियकस परम्परागत बाह्र राशि तारामण्डलहरूको भाग होइन तर यो क्रान्तिवृत्तमा (यहाँ नीलो रेखाको रूपमा देखाइएको) अवस्थित छ, यो त्यो मार्ग हो जसलाई सूर्यले वर्षभरि आकाशमा पार गर्दै गएको जस्तो देखिन्छ (सूर्य हिँड्ने बाटो)। हाम्रो सूर्य नोभेम्बरको अन्त्यदेखि डिसेम्बरको मध्यसम्म ओफियकसमा हुन्छ। सौर्यमण्डलका अन्य ग्रहहरू प्रायः ओफियकस भेट्टाउन सकिन्छ। यो तारामण्डल आकाशीय भूमध्य रेखामा फैलिएको हुनाले यस तारामण्डलको केही भाग वर्षको कुनै न कुनै समयमा पृथ्वीको सम्पूर्ण भागबाट देख्न सकिन्छ। तर, साँझमा यो सबैभन्दा बढी देखिने समयमा (दक्षिणी गोलार्धको जाडो र उत्तरी गोलार्धको गर्मी) आर्कटिकको धेरै भाग निरन्तर दिनको उज्यालोमा हुने भएकोले तारामण्डलका ताराहरू देख्न असम्भव बनाउँछ। सम्पूर्ण तारामण्डल दुवै गोलार्धका भूमध्यरेखीय र शीतोष्ण क्षेत्रहरूबाट देख्न सकिन्छ। ओफियुकस ग्यालेक्टिक केन्द्रको नजिक अवस्थित भएकोले यसमा एम ९, एम १०, एम १२, एम १४, एम १९, एम ६२, र एम १०७ जस्ता धेरै गोलाकार तारापुञ्ज (globular cluster) छन् जसलाई पहेँलो वृत्तहरू भित्र प्लस चिन्ह लगाइएका छन्।\r\nयस रेखाचित्रको y-अक्ष डिक्लिनेशनको डिग्रीमा छ जसमा उत्तर माथि छ र x-अक्ष राइट एसेन्सनको घण्टामा छ जसमा पूर्व बायाँतिर छ। यहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "ओफियकस शिरविहीन काठी (stick) मानिसको रूपमा देखिन्छ ।",
"credit_text": "अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघ (IAU) तथा Sky & Telescope द्वारा मूल रूपमा तयार गरिएको, अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघको खगोल शिक्षा कार्यालयद्वारा अनुकूलित ।",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/ophiuchus-constellation-map_ne_mlYhurL.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/ophiuchus-constellation-map_ne_LDs2bkj.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/ef73go0hL43/"
},
{
"diagram_label": "Pegasus Constellation Map",
"diagram_slug": "uN36zW81Pr75",
"diagram_title": "पेगासस (अश्वः) तारामण्डलको नक्शा",
"glossary_terms": [
7,
15,
50,
66,
78,
92,
132,
252,
286,
330,
428,
429
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "पेगासस तारामण्डल, यसका चम्किला ताराहरू र वरपरका तारामण्डलहरू। \r\nपेगासस वरिपरि (माथिबाट घडीको दिशामा जाँदा): लासर्टा, सिग्नस, भल्पेकुला, डेल्फिनस, इक्युलियस, कुम्भ राशि, मीन राशि र एन्ड्रोमेडा छन्। पेगासस प्रमुख तारा समूह \"पेगाससको वर्ग\" (Square of Pegasus) का लागि परिचित छ जुन यसका तीन सबैभन्दा चम्किला ताराहरू र एन्ड्रोमेडाको सबैभन्दा चम्किलो ताराबाट मिलेर बनेको छ। पेगासस उत्तरी तारामण्डल हो र यसैले सम्पूर्ण तारामण्डल वर्षको कुनै न कुनै समयमा सम्पूर्ण उत्तरी गोलार्धभर देख्न सकिन्छ। सम्पूर्ण तारामण्डल दक्षिणी गोलार्धको भूमध्यरेखीय र शीतोष्ण क्षेत्रहरूबाट पनि देख्न सकिन्छ भने यसको केही भागहरू सबैभन्दा परको अन्टार्कटिक क्षेत्रहरू बाहेक सबै ठाउँबाट देख्न सकिन्छ। पेगासस उत्तरी गोलार्धको शरद ऋतु र दक्षिणी गोलार्धको वसन्त ऋतुमा साँझमा राम्रोसँग देखिन्छ। गोलाकार समूह एम१५ पेगाससमा अवस्थित छ र यहाँ पहेँलो वृत्त भित्र प्लस चिन्हले देखाइएको छ। सर्पिल आकाशगंगा एनजीसी ७३३१ पनि पेगाससमा अवस्थित छ र यहाँ रातो अण्डाकार चिन्हले देखाइएको छ।\r\nयस रेखाचित्रको y-अक्ष डिक्लिनेशनको डिग्रीमा छ जसमा उत्तर माथि छ र x-अक्ष राइट एसेन्सनको घण्टामा छ जसमा पूर्व बायाँतिर छ। यहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "पेगासस एउटा वर्गको रूपमा देखिन्छ जसको पश्चिमी दुई कुनाहरूबाट पश्चिमतर्फ रेखाहरू फैलिएका छन् ।",
"credit_text": "अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघ (IAU) तथा Sky & Telescope द्वारा मूल रूपमा तयार गरिएको, अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघको खगोल शिक्षा कार्यालयद्वारा अनुकूलित।",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/pegasus-constellation-map_ne.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/pegasus-constellation-map_ne.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/uN36zW81Pr75/"
},
{
"diagram_label": "Cepheus Constellation Map",
"diagram_slug": "UZ83yf70PF70",
"diagram_title": "सेफियस तारामण्डलको नक्सा",
"glossary_terms": [
15,
50,
56,
66,
78,
211,
217,
286,
330,
466
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "सेफियस तारामण्डल, यसका चम्किला ताराहरू र वरपरका तारामण्डलहरू।\r\nसेफियसको वरिपरि (माथिबाट घडीको दिशामा जाँदा): क्यामेलोपार्डालिस, उर्सा माइनर (लघु सप्तर्षि), ड्रेको, सिग्नस, लासेर्टा र क्यासियोपिया छन्। सेफियस एक ठूलो तारामण्डल हो र यसको सबैभन्दा उल्लेखनीय तारा डेल्टा सेफाई हो, जुन सेफाइड चरहरू (Cepheid Variables) भनेर चिनिने परिवर्तनशील ताराहरूको वर्गको प्रोटोटाइप हो। यी परिवर्तनशील ताराहरू (variable stars) हुन् जसलाई हाम्रो आकाशगंगा भित्र र नजिकका आकाशगंगाहरूसम्मको दूरी अनुमान गर्न प्रयोग गर्न सकिन्छ। सेफियस उत्तरी आकाशीय ध्रुवको नजिक अवस्थित छ। यसरी यो आर्कटिक र उत्तरी गोलार्धका शीतोष्ण क्षेत्रहरूका लागि परिध्रुवीय हो। यो सम्पूर्ण तारामण्डल उत्तरी गोलार्धका भूमध्यरेखीय क्षेत्रहरूमा वर्षको कुनै न कुनै समयमा देख्न सकिन्छ र यसका केही भागहरू दक्षिणी गोलार्धका भूमध्यरेखीय क्षेत्रहरूमा पनि देखिन्छन्। यो उत्तरी गोलार्धमा शरद ऋतुको अन्त्यमा र दक्षिणी गोलार्धमा वसन्त ऋतुको अन्त्यमा साँझमा हेर्न उत्तम हुन्छ। खुला समूह (Open cluster) एनजीसी १८८ (NGC 188) सेफियसमा अवस्थित छ र यहाँ पहेंलो वृत्तले चिन्ह लगाइएको छ। नेबुला एनजीसी ७०२३ (NGC 7023) पनि यस तारामण्डलमा अवस्थित छ र हरियो वर्गले चिन्ह लगाइएको छ। तल दाहिनेपट्टिको रातो दीर्घवृत्तले सर्पिल आकाशगंगा एनजीसी ६९४६ (NGC 6946) को स्थिति चिन्ह लगाउँछ। यो रेखाचित्रले उत्तरी आकाशीय ध्रुव वरपरको क्षेत्रलाई नक्सांकन गर्दछ। यहाँ स्थिर दायाँ आरोहणका रेखाहरू अभिसरण हुन्छन्।\r\nयस रेखाचित्रको y-अक्ष डिक्लिनेशनको डिग्रीमा छ जसमा उत्तर माथि छ र x-अक्ष राइट एसेन्सनको घण्टामा छ जसमा पूर्व बायाँतिर छ। यहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "सेफियस ४५ डिग्रीले घडीको विपरीत दिशामा ढल्किएको धारिलो टोपी लगाएको शिरजस्तो देखिन्छ।",
"credit_text": "अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघ (IAU) तथा Sky & Telescope द्वारा मूल रूपमा तयार गरिएको, अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघको खगोल शिक्षा कार्यालयद्वारा अनुकूलित ।",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/cepheus-constellation-map_ne.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/cepheus-constellation-map_ne.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/UZ83yf70PF70/"
},
{
"diagram_label": "Camelopardalis Constellation Map",
"diagram_slug": "1v1540710v51",
"diagram_title": "क्यामेलोपार्डालिस तारामण्डलको नक्सा",
"glossary_terms": [
15,
50,
56,
66,
78,
217,
286,
330
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "क्यामेलोपार्डालिस (जिराफ) तारामण्डल यसका चम्किला ताराहरू र वरपरका तारामण्डलहरूसहित। क्यामेलोपार्डालिस वरिपरि (माथिबाट घडीको दिशामा): सेफियस, क्यासियोपिया, पर्सियस (ययाती),अरिगा , लिङ्क्स, सप्तर्षि, ड्रेको र लघु सप्तर्षि छन्। क्यामेलोपार्डालिस एक ठूलो तारामण्डल हो तर यसमा तुलनात्मक रूपमा थोरै चम्किला ताराहरू छन्। यो तारामण्डल उत्तरी तारामण्डल हो र यसैले सम्पूर्ण तारामण्डल उत्तरी गोलार्धमा वर्षको कुनै न कुनै समयमा देखिरहन्छ। यो दक्षिणी गोलार्धका भूमध्यरेखीय भागहरूबाट पनि देखिन्छ र केही भागहरू दक्षिणी शीतोष्ण क्षेत्रहरूमा पनि देखिन्छन्। सम्पूर्ण तारामण्डल उत्तरी गोलार्धका सबै आर्कटिक र अधिक उत्तरी शीतोष्ण क्षेत्रहरूका लागि ध्रुवीय छ। क्यामेलोपार्डालिस उत्तरी गोलार्धमा हिउँदको अन्त्यमा र दक्षिणी गोलार्धमा ग्रीष्म ऋतुको अन्त्यमा साँझको समयमा राम्रोसँग देखिन्छ। सर्पिल आकाशगंगाहरू एनजीसी २४०३ र आईसी ३४२ क्यामेलोपार्डालिसमा अवस्थित छन् र यहाँ रातो दीर्घवृत्तले चिन्ह लगाइएको छ। यो रेखाचित्रले उत्तरी खगोलीय ध्रुव वरपरको क्षेत्रलाई चित्रण गर्दछ। यहाँ स्थिर दायाँ आरोहणका रेखाहरू मिल्छन्। यी रेखाहरूको दायाँ आरोहण (right ascension) मानहरू रेखाचित्रको माथि र तल x-अक्षमा चिन्ह लगाइएको छ। स्थिर दिक्पात (declination) केही रेखाहरू y-अक्षमा चिन्ह लगाइएको छ।\r\nयहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "क्यामेलोपार्डालिसमा धेरै चम्किला ताराहरू र स्पष्ट आकार छैन।",
"credit_text": "अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघ (IAU) तथा Sky & Telescope द्वारा मूल रूपमा तयार गरिएको, अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघको खगोल शिक्षा कार्यालयद्वारा अनुकूलित ।",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "ne",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/camelopardalis-constellation-map_ne.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/camelopardalis-constellation-map_ne.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/ne/resources/diagram/1v1540710v51/"
},
{
"diagram_label": "Chamaeleon Constellation Map",
"diagram_slug": "G76782323N14",
"diagram_title": "Chamäleon-Sternbildkarte",
"glossary_terms": [
15,
50,
56,
66,
78,
286,
518
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "Das Sternbild Chamäleon mit seinen hellen Sternen und den umliegenden Sternbildern. Chamäleon ist im Uhrzeigersinn von oben aus gehend umgeben von Schiffskiel, Fliegender Fisch, Tafelberg, Oktant, Paradiesvogel und Fliege.\r\n\r\nChamäleon liegt in der Nähe des südlichen Himmelspols, sodass das gesamte Sternbild im Laufe des Jahres irgendwann einmal von der gesamten südlichen Hemisphäre aus sichtbar ist. Von den äquatorialen Regionen der Nordhalbkugel aus kann das Sternbild ganz oder teilweise gesehen werden. Das gesamte Sternbild ist zirkumpolar für alle außer den äquatorialen Regionen der südlichen Hemisphäre. Chamäleon ist am besten in den Abendstunden im Frühling auf der Nordhalbkugel und im Herbst auf der Südhalbkugel zu sehen.\r\n\r\nDieses Diagramm zeigt ein Gebiet um den südlichen Himmelspol. Hier laufen die Linien konstanter Rektaszension zusammen. Die Rektaszensionswerte dieser Linien sind auf der x-Achse oberhalb und unterhalb des Diagramms markiert. Der durchgezogene Kreis um den Pol markiert eine Linie von -80° Deklination, die größeren, unvollständigen Kreise darüber markieren -70° bzw. -60° Deklination. Die Größe der hier markierten Sterne bezieht sich auf die scheinbare Helligkeit des Sterns. Je größer die Punkte, desto heller scheinen die Sterne die sie darstellen. Die griechischen Buchstaben kennzeichnen die hellsten Sterne des Sternbildes. Diese sind nach Helligkeit geordnet, wobei der hellste Stern mit Alpha, der zweithellste mit Beta usw. bezeichnet wird, obwohl diese Reihenfolge nicht immer genau eingehalten wird. Die gepunkteten Begrenzungslinien markieren die IAU-Grenzen der Sternbilder und die durchgezogenen grünen Linien markieren eine der üblichen Formen, die zur Darstellung der Sternbilder verwendet werden. Weder die Grenzen der Sternbilder noch die Linien, die die Sterne verbinden, sind so am Himmel sichtbar.",
"alt_text": "Chamäleon erscheint als flaches, ost-westlich ausgerichtetes Rechteck mit einer Linie, die sich nach Westen erstreckt (hier nach rechts)",
"credit_text": "Angepasst vom IAU Office of Astronomy for Education aus dem Original der IAU und Sky & Telescope",
"credit_url": "https://www.iau.org/Iau/Iau/Science/What-we-do/The-Constellations.aspx",
"generated_from_github_repository": null,
"license": "CC-BY-4.0",
"license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.en",
"language_code": "de",
"multimedia_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/multimedia/chamaeleon-constellation-map_de.png",
"pdf_file": "http://www.astro4edu.org/media/diagrams/pdf/chamaeleon-constellation-map_de.pdf",
"diagram_url": "https://astro4edu.org/de/resources/diagram/G76782323N14/"
},
{
"diagram_label": "Leo Constellation Map",
"diagram_slug": "uc91Hc319213",
"diagram_title": "सिंह तारामण्डलको नक्सा",
"glossary_terms": [
15,
50,
66,
78,
92,
99,
119,
172,
286,
330,
391,
432,
486
],
"categories": [
"Naked Eye Astronomy"
],
"category_ids": [
4
],
"big_ideas": [],
"big_ideas_subidea": [
"1.2"
],
"big_ideas_subidea_ids": [
2
],
"caption": "सिंह राशि तारामण्डल र यसको वरिपरिका तारामण्डलहरू। \r\nरेखाचित्रको माथिबाट सुरु गरेर घडीको दिशामा जाँदाका तारामण्डलहरू हुन् लघु सिंह, कर्कट, सेक्सटान्स, हाइड्रा, क्रेटर, कन्या र सप्तर्षि। सिंहको सबैभन्दा चम्किलो तारा, रेगुलस, क्रान्तिवृत्तमा (वर्षको अवधिमा सूर्यले आकाशमा लिने देखिने बाटो जसलाई यहाँ नीलो रेखाको रूपमा देखाइएको छ) लगभग ठ्याक्कै अवस्थित छ। सूर्यले अगस्टको मध्यदेखि सेप्टेम्बरको मध्यसम्मको अवधि सिंहमा बिताउँछ। सौर्यमण्डलका अन्य ग्रहहरू प्रायः सिंहमा भेट्टाउन सकिन्छ। सिंह खगोलीय भूमध्य रेखामा फैलिएको हुनाले यसको केही भाग पृथ्वीको आर्कटिक र अन्टार्कटिक क्षेत्रहरूको कुनै बाहेक सबै भागबाट वर्षको कुनै न कुनै समयमा देख्न सकिन्छ। सिंह उत्तरी गोलार्धको वसन्त र दक्षिणी गोलार्धको शरद ऋतुमा साँझमा सबैभन्दा बढी देखिन्छ। सिंहमा धेरै खगोलीय वस्तुहरू देख्न सकिन्छ, जसमा एनजीसी ३६२८ (NGC 3628) बाहेक लियो ट्रिपलेटका दुई आकाशगंगाहरू एम ६५ एम ६६ समावेश छन्। थप रूपमा सर्पिल आकाशगंगा एम ९६ र मेसियर १०५, एउटा दीर्घवृत्तीय आकाशगंगा, सानो टेलिस्कोपको सहयोगले अस्पष्ट वस्तुको रूपमा देख्न सकिन्छ। यी प्रत्येक वस्तुहरूलाई नक्सामा रातो दीर्घवृत्तको रूपमा चिन्ह लगाइएको छ।\r\nयस रेखाचित्रको y-अक्ष डिक्लिनेशनको डिग्रीमा छ जसमा उत्तर माथि छ र x-अक्ष राइट एसेन्सनको घण्टामा छ जसमा पूर्व बायाँतिर छ। यहाँ चिन्ह लगाइएका ताराहरूको आकार ताराको आभासी परिमाण, यसको आभासी चमकको मापसँग सम्बन्धित छ। ठूला बिन्दुहरूले चम्किला ताराहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ग्रीक अक्षरहरूले तारामण्डलका सबैभन्दा चम्किला ताराहरूलाई चिन्ह लगाउँछन्। यिनीहरूलाई चमकको आधारमा क्रमबद्ध गरिएको छ जसमा सबैभन्दा चम्किलो तारालाई अल्फा, दोस्रो चम्किलोलाई बिटा, इत्यादि लेबल गरिएको छ, यद्यपि यो क्रम सधैं ठ्याक्कै पालना गरिँदैन। बिन्दुयुक्त सीमा रेखाहरूले IAU का तारामण्डलहरूको सीमाङ्कन गर्छन् र ठोस हरियो रेखाहरूले तारामण्डलका आकृतिहरू साधारण तरिकाले चिनिने तारामण्डलका आकृतिहरू जनाउँछ। यो हामीले आकाश मा हेर्दा कल्पना गरेर लगाइएको चिन्ह हो त्यसैले आकाशमा हेर्दा तारामण्डलको सीमाहरू, वा ताराहरू जोड्ने रेखाहरू देखिदैन।",
"alt_text": "सिंह राशि क्रान्तिवृत्तमा (जुन पूर्व-दक्षिण-पूर्वबाट पश्चिम-उत्तर-पश्चिमसम्म) उभिएको सिंहसँग मिल्दोजुल्दो छ जसको नाक उत्तर-पश्चिम तर्फ फर्किएको छ ।",
"credit_text": "अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघ (IAU) तथा Sky & Telescope द्वारा मूल रूपमा तयार गरिएको, अन्तर्राष्ट्रिय खगोल संघको खगोल शिक्षा कार्यालयद्वारा अनुकूलित ।",
